Abbey st Paul

Deze ervaring in het klooster is wel een extra blog waard. Ik had dit in ieder geval nog nooit meegemaakt.
Eerst de vesper. Gelukkig had iemand de juiste bladzijde opengelegd; nu kon ik er tenmiste wat van volgen. Na de vesper opgewacht door de pere hotellier. Jawel, hij was komen opdagen. Had mijn mail toch wel ontvangen want hij wist al dat ik uit Nederland kwam. En ook dat ik gebeld had. Had een uitgebreid verhaal waar ik weinig van kon volgen maar het ging er om dat hij morgen een gift verwacht. Een symbolische. Op de gang hangen trouwens wel bordjes wat gebruikelijk is. Maar goed ook, ze moeten ook ergens van rondkomen. Zal een ruime gift geven morgen. Vervolgens moesten we ons melden voor het avondeten. Er was een vrouw bij die apart een pannetje kreeg en achterbleef. Wij liepen achter pere aan het klooster in. Door minstens 3 deuren die allemaal van het slot moesten en achter ons weer in het slot gingen. Bij de refter aangekomen gingen de anderen naar binnen en werd ik verzocht op de gang te blijven. Ik was de enige nieuwe. Nadat alle paters binnen waren en hun plek ingenomen hadden kwam de abt mij de hand schudden en vroeg mijn naam (welke voor fransen niet eenvoudig uit te spreken blijkt). Samen met hem mocht ik naar binnen, waar iemand klaar stond met een schotel en een kan water. De abt goot water over mijn handen en reikte een handdoek aan. Daarna mocht ik bij de anderen gaan zitten. Een mooi ritueel! De gasten zaten aan een tafel in het midden de paters er omheen. Vooral sober: soep, toen bonen en vervolgens brood met een homp kaas. Tot slot nog een appel. Als gasten kregen we naast water ook een flesje bier. En dat alles in een rotvaart achter elkaar aan; moesten immers weer op tijd klaar zijn voor de Complies. De Vigiles om 5.30 zal ik overslaan maar met de Laudes zit ik weer in de chapelle. En hopelijk is het na het ontbijt dan weer droog want nu regent het behoorlijk...