Saint-Maurice

Het was een hele warme nacht, maar verder wel een goede nachtrust gehad. Het heeft wel een voordeel dat het zo warm is: ik heb nog geen probleem gehad met het droogkrijgen van mijn wasjes. Ik had gisteren middag nog eea gewassen en het was vanochtend weer keurig droog. De ergste stank er weer uit; ik heb niet de illusie dat het allemaal perfect schoon wordt.

Ik moest voor mijn eigen ontbijt zorgen vandaag en gelukkig had ik nog wat bij me. Het valt in Zwitserland namelijk niet mee om iets te kopen op zondag. Ik was wat dat betreft wel een beetje gewend geraakt aan het feit dat in Frankrijk er altijd wel wat open is (behalve dan tussen 12 en 15). Mijn laatste restjes dus opgegeten en weer vertrokken. Bij de voordeur mijn schoenen aangedaan, want die mochten het huis niet in. Alles zag er zeer proper uit binnen in het huis en dat moest vooral zo blijven is mij 3x verteld.  

Voor lunchtijd al in Saint-Maurice aangekomen. Het was ook maar 16 km. De route ging vandaag vooral lang de Rhone, verder het dal in. Weinig bijzonderheden te melden hierover. In Saint-Maurice geinformeerd naar een schoenmaker en ook gevonden, maar natuurlijk dicht op maandag. Dat wordt dus het eerste klusje voor morgen. De hakken wil ik echt vervangen hebben voor ik de verder de bergen in ga. Ze zijn behoorlijk afgesleten en ik begin dat ook te merken aan mijn voeten.

We zitten de komende 3 nachten in het hostellerie van het nabij gelegen fransiscanen klooster. Ik moet zeggen dat het hier niets afdoet voor een gewoon hotel. Ik heb voor meer geld slechter gezeten. Sober natuurlijk maar verder allemaal prima verzorgd.  

Reintje is er inmiddels ook. Ze heeft veel oponthoud gehad onderweg. Met name ook bij de grens met Zwitserland. Ze werd er tussenuit gepikt en moest paspoort en papieren inleveren. Ze konden zich er weinig bij voorstellen wat een vrouw alleen (in een Mercedes) daar te zoeken had. Dat ze mij op kwam zoeken, hij loopt naar Rome en is nu in St-Maurice. Dat vonden ze helemaal een raar verhaal. De hele auto werd doorzocht. Pas toen ze de wandelgidsen zagen de ze voor me bij zich had, lieten ze haar verder gaan. En dan te bedenken dat ik bij de grensovergang bij Sante-Croix helemaal niemand gezien hebt. Als je iets te verbergen hebt lijkt dat me een betere route...