Verres

Na een ontbijt in een bar om de hoek bij het hotel weer vertrokken en het ging gelijk bergop. Mijn benen protesteerden hevig; ze vonden dit geen prettige warming-up. Ja, bij gebrek aan mensen om je heen ga je vanzelf "in gesprek" met jezelf. Het compromis dat we vonden was dat we het een tandje langzamer zouden doen vandaag. Het alternatief om van de route af te wijken en door het dal verder te lopen werd unaniem verworpen. Daarvoor is het hier veel te mooi. Door het dal loop je langs een snelweg. Net als gisteren zou het dus weer een dag met veel klimmen en dalen worden. Vooral de berg Montjovet bleek een behoorlijke uitdaging. Het was een zware klim, maar vooral de afdaling verradelijk steil. Mijn tenen zaten dubbelgevouwen voor in mijn schoenen.

Vrij aan het begin nog waren ze planken aan het vernieuwen die over een deel van het pad lagen. De werklui en ik groeten elkaar vriendelijk en toen ik over een paar bergen hout geklauterd was kon ik rustig verder lopen. Een paar honderd meter verder op stond er opeens een groot hek; werk in uitvoering. Nou ja zeg, enig alternatief was er voor mij niet, dus met moeite maar langs het hek gegaan. Daarna ging het pad gewoon verder.

Het is niet alleen klimmen en dalen, soms loop je ook hele stukken bijna horizontaal. Je loopt dan naast of op uitgebreide irrigatie netwerken. Ik zie die nu al een paar dagen. Telkens als er ergens water de helling af komt, dan wordt dat deels opgevangen en naar links en rechts afgevoerd. Een prima systeem dat er voor zorgt dat langs de hele helling voldoende water voorhanden is. Overal staan sproeiers.

Ook ben ik door een aantal oude (soms vervallen) bergdorpjes gekomen. Slecht bereikbaar en daardoor nog in oorspronkelijke staat, met kleine weggetjes tussen de dicht op elkaar staande huizen. Je ziet dan ook bijzondere dingen, zoals een grote oude houten wijnpers. En even verderop een oud vrouwtje, die bij een waterbak nog met de hand de was stond te doen.

Om 2 uur kwam ik aan in Verres. Ik heb ingecheckt in een Ostello en slaap vannacht weer samen met iemand op een kamer. Wederom low budget dus, dat lukt hier goed in Italie. Tot nu toe ook nog nergens hoeven te reserveren. In Frankrijk en Zwitserland was ik daar veel tijd mee kwijt. Nu kan ik gewoon gaan lopen en wel zien waar ik s'avonds eindig.