Piacenza, rustdag

Nu ik in Piacenza ben, heb ik Lombardije al weer verlaten en loop ik nu door Emelia-Romagna, alweer de 3e regio in Italie.

Piazenca is weer een plek met een lange geschiedenis (200 v C). Ooit begonnen als legerplaats en eeuwen inzet geweest van veel strijd. Grote bloei kende de stad als gevolg van de via Francigena. Het was en belangrijk knooppunt tussen de handelsroutes. De dom en een aantal basilieken stammen uit de 11e - 12e eeuw. De San Vitore staat op resten van een vroegchristelijk kerk uit de 4e eeuw. Ik had de tijd en heb ze uitgebreid bekeken. Het zijn mooie sobere gebouwen. Sommige met oude fresco's, andere rijk versierd, met mooie oude criptes en mozaiekvloeren. Ik heb de hele oude binnenstad doorkruist vanochtend.

De middag heb ik doorgebracht in het palazzo Farnese, een groot paleis uit de 16e eeuw van de familie Franese, waarin nu een museum gevestigd is. Oude beelden, gerestaureerde frescos, ikonen, een schilderijen verzameling van meesters uit de 14-17e eeuw, met als topstuk de aanbidding van het kind door Maria van Botticelli. In de kelder, in een speciaal geklimatiseerde kamer en achter glas, een unieke etruskisch bronzen voorwerp, met daarop de goden en de planeten.

Al met al een goed bestede dag en een goede keus om hier in Piazenca mijn rustdag te plannen. Jammer wel dat het morgen maandag is. Een groot deel van de route morgen loopt namelijk langs een drukke weg; tijdens de spits wordt dat dus extra uitkijken.