Vanavond gegeten bij de madame van de gite. Oei, dat was lastig. Anderhalf uur verhalen aanhoren over pelgrims, terwijl mijn frans niet om naar huis te schrijven is. Zij was vooral aan het woord. En ik maar hopen dat ik op het juiste moment ja en nee en hmm heb gezegd. Zie hield in ieder geval enorm aan, dus ik zal het wel redelijk gedaan hebben.
Een aantal verhalen heb ik wel redelijk kunnen volgen. 4 pelgrims die met elkaar mooie muziek maakte. Een Nederlandse leraar gymnastiek die zich helemaal kapot gelopen heeft de berg op omdat hij 24 kilo bagage bij zich had. De kluns. Iemand die de weg kwijt was en onderkoeld raakte in het bos (in april) en opgespoord moest worden door de gendarmerie. Een stel italianen die slecht regenspul bij zich hadden, waarvoor alles nat was geworden en ze 2 wassen voor ze heeft gedraaid. De keer dat ze met 8 pelgrims opgescheept zat terwijl ze maar 4 bedden had. En dat ging zo maar door...
En of ik wel met het thuisfront belde? niet zoveel want ik communiceer via het internet. Hoe dan? met zo'n handige telefoon. En of ik de route goed kon vinden? geen probleem met mijn gps. En of ik een ... bij me had? nee... wat? geen card banqair? oh...ja natuurlijk, wel twee. En of ik geen last van de regen had? valt wel mee met goede regenkleding. Nou, pelgrimeren was wel erg veranderd de laatste jaren...
Erg leuk mens trouwens, die dus al jaren pelgrims opvangt. En dat waren er nogal wat, want op dit stuk (en ook de komende 4 dagen nog) lopen de via francigena en de chemin st jacques gelijk op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten