Chalons-en-champagne

Het zou stil zijn hier vannacht, zei iemand tegen me gisteren. Dat klopte ook. Totdat de wijnboeren weer aan het werk gingen... tegen vijven. Toch nog maar even blijven liggen. En toen weer naar mijn madame aan de overkant van de straat. Ik werd weer hartelijk welkom geheten in de keuken. Die had ik gisteren nog niet beschreven. Een grote puinhoop, dat is de beste samenvatting. Een keukenblok dat van ellende uit elkaar valt, elk plankje en richeltje vol met rommel. Het raam naar de straat geblindeerd. Katten op de tafel. En de vaatwasser was haar servieskast geloof ik. Alles kwam er rechtstreeks uit en ging er na gebruik weer in. Maar wel weer een prima ontbijt. Terwijl ik zat te ontbijten nam zij aan de hand van de krant al het nieuws even met me door. Van olympische spelen tot plaatselijke opgravingen, discussies over het burkaverbod en de problemen van het platteland. Alles draait er om de wijn, maar daar is door automatisering nog maar beperkt werk in te vinden. Ook hier dus leegloop naar de steden. En twee volle pagina's werden besteed aan graven waarvan de inhoud in het museum in Reims tentoongesteld wordt (je weet wel Reintje, die 2 poppen waar we zo hard voorbij renden...). Ja, met plaatjes erbij wordt communiceren een stuk makkelijker.

Bij vertrek vroeg ik wat ik haar verschuldigd was, maar ze wilde van geen betaling weten. Ze deed het om de pelgrims te helpen en voor de gezelligheid. Lief mens, moet haar maar op de lijst zetten voor een kaartje vanuit Rome.

En toen richting Chalons. Na enkele kilometers kwam ik bij Ambonnay. Het ene champagnehuis na het andere. Ik wist niet dat er zoveel merken bestonden. Ik zat daar echt in het hart van de champagnestreek geloof ik. Iets verderop was het in ieder geval opeens voorbij en liep ik weer in een volledig plat graangebied. Het is hier zo plat als Nederland. Ook weer een stuk langs een kanaal gelopen. Die zijn hier veel en lopen meestal evenwijdig aan de oorspronkelijke rivieren.

Chalons-en-champagne blijkt ook weer een redelijk belangrijke stad te zijn geweest. Ook weer een grote kathedraal, en de Notre-Dame-en-Vaux. Deze kerk staat op de Unesco lijst. Was vroeger een belangrijke bedevaartsoort voor pelgrims (en nog). Daar moest ik natuurlijk mijn stempel halen vandaag.