Ik kan inmiddels merken dat het richting oktober gaat. De dagen worden korter, de temperatuur gaat omlaag. Ik ben gewend geraakt aan vroeg opstaan en vertrok ook vandaag weer in de schemering. Het is vochtig en de nevel hangt in het dal. De bewolking werd langzaam minder en de zon won aan kracht toen ik afdaalde richting het dal. De eerste 10 kilometer gingen alleen maar bergaf. Weer terug op de via Cassio zag ik een bar, waar ik mijn eerste pauze hield. Ik moest kiezen: of de via Cassio volgen, of 8 km omlopen en mijn weg vervolgen door de heuvels. Ik koos voor het laatste. Het was nog vroeg en ik had gisteren de weg ook al een groot stuk gevolgd.
Het was een hele stille route, rustig slingerend door het landschap. Het enige geluid was van de tractoren op het land. Ik kwam ook maar langs een enkele boerderij. Bij een werd ik begroet door een hond, die me bijna een kilometer bleef begeleiden totdat hij vond dat ik weer ver genoeg van zijn erf was verwijderd. Uiteindelijk, 15 km later, kwam ik bij een klein bergdorpje. De huizen waren dicht tegen elkaar aan gebouwd rond een klein kasteel. Ik was moe en bezweet en hard toe aan een pauze. In een bar een koud colaatje genomen en vervolgens in een parkje met mooi uitzicht op de omgeving zitten lunchen.
Acquapendente kwam ik binnen via een oude poort na een steile klim en maakte een nogal drukke en vieze indruk. Ook het pelgrimsverblijf naast een kerkje oogde verwaarloost. Binnen viel het mee. Het was een heel oud gebouw, maar binnen was het schoon en netjes. Ik had alleen wel een koude douche vandaag... ze hadden de boiler niet aangezet. Nu ik in Acquependente ben aangekomen, heb ik Toscane verlaten en loop ik nu door Lazio, de laatste regio op deze reis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten