Costamezzano

Maandagavond zijn er weinig restaurants open. Ook weinig hotels overigens. Het hotel wat in de gids stond bleek onvindbaar. Het blijkt toch telkens hoe snel deze verouderd raken. In het centrum vond ik een alternatief. Volgens mij weer zo goed als leeg, maar ik was allang blij dat dit hotel open was. Gisteravond zat ik er alleen te eten. De voordeur zat ook dicht, dus ze hadden speciaal voor mij het restaurant open gedaan. Het was ook eten wat de pot schaft.  

De route naar Costamezzana was lang (34) en het zou wederom een warme en grotendeels onbeschutte dag worden. Gids 1 gaf een korte route, tot Fidenza. Gids 2 deze lange. Het voordeel van een lange dag nu lag vooral in het feit dat de bergdagen daarmee acceptabeler qua lengte zouden worden. Dat leek mij een goed argument, dus op naar Costamezzana. Ruim voor 8 uur was ik weer op pad. Ik eindig vandaag dus al een klein stukje in de Appenijnen en laat de Po-vlakte dus achter me.

Het stuk tot aan Fidenza viel me tegen. De route maakte een enorme omweg. En dat volgens mij alleen om langs een oude voormalige abdij te lopen. Ik ging nota bene over de A1 heen en een stuk verder er weer terug over. Los van de abdij was het vooral site seeing rural Italie (misschien was mijn mening over de route vandaag iets gekleurd vanwege het feit dat mijn achillespezen begonnen op te spelen; hopelijk van tijdelijke aard).

Na 22 km kwam ik eindelijk in Fidenza. Wederom een hele leuke plaats. Het was wellicht de moeite waard geweest om hier te blijven, maar ik had mijn zinnen gezet op Costamezzana. Ik heb hier wel gepauzeerd en mijn lunch gegeten in een parkje in de schaduw van een boom.

Toen ik Fidenza achter me liet, veranderde het landschap snel. Ik kwam in glooiend gebied, met kleine weggetjes die slingerend de heuvels op en af gingen. Een leuke afwisseling van de ochtend. Costamezzana is niet groot, zeg maar gerust klein. Het ostello had ik daarom snel gevonden. De beheerster echter niet. Telefonisch was ze niet bereikbaar. Daarom eerst maar een colaatje in de bar om de hoek gehaald. Kon ik me daar gelijk verder informeren. Hetgeen niet meer nodig was, want ik had de cola nog niet in mijn hand of ze stond al achter me. Voor de insiders: een Dien Berends achtig type; houdt voortdurend alles in de gaten en had mij blijkbaar de bar al in zien gaan. Vanavond eet ik in de bar en ik verwacht het ontbijt morgen ook. Iets anders is hier namelijk niet.