Sivizzano

Elk dorp heeft hier een barretje met ook allemaal hun eigen "stamgasten". Ook in Costamezzane weer. Mannen die ik er zag toen ik aankwam, zaten er s'avonds nog. Beetje ouwehoeren, beetje kaarten. Ik vraag me af of dat elke dag zo gaat. Er wordt ook heel wat afgegokt; lottokaarten en fruitautomaten. Het was weer eten wat de pot schaft. Best wel makkelijk af en toe, gewoon niet hoeven kiezen. Het smaakte me prima. Na betaald te hebben vroeg ik hoe laat hij morgenochtend open was. Hij vroeg op zijn beurt hoe laat ik wilde vertrekken. 8 uur zei ik. Dan zou hij om 8 uur open zijn, was zijn antwoord. En zo was het. Om 8 uur ontbeten in de bar en weer door naar de volgende stop.

De weg naar Sivizzano blijft slingeren door de heuvels. Halverwege kruist hij de a15; deze ken ik van vakanties. Een gevaarlijke weg met veel bochten en veel vrachtverkeer. Nu loop ik daar omheen te slingeren tot ik de Appenijnen gepasseerd heb en bij de kust kom. Ik ben benieuwd naar de komende dagen. De Appenijnen zijn niet hoog, maar het kan wel behoorlijk zwaar worden. Ik kan me in ieder geval van de a15 herinneren dat het er behoorlijk ruig was. Na dagen door de Po-vlakte gelopen te hebben in ieder geval een welkome afwisseling.

Het was een mooie tocht vandaag. Heuvel op, heuvel af. Bij elke bocht jezelf afvragend waar het pad dan weer heen gaat. Opvallend wel hoe droog het hier is. De druiven staan er treurig bij. Ik zag alleen verschrompelde trosjes. Het stuk net over de a1 richting Fornovo liep door een overloopgebied van de rivier. Natte voeten hadden ze me hier beloofd, omdat ik door een aantal beekjes moest. Van de rivier was weinig over en de beekjes stonden allemaal droog.

In Fornovo had ik willen lunchen omdat ik vermoedde dat er in Sivizzano niet veel te halen viel. Maar ik kwam langs de route niets tegen wat open was. Ik heb dus even na Fornovo mijn baguette opgegeten. Het weer begon ondertussen wat om te slaan. De zon verdween, de wind wakkerde aan en de laatste kilometers viel er ook nog wat lichte regen.

In Sivizzano slaap ik vannacht in het ostello van de plaatselijke kerk. Deze ligt achter de kerk in een, naar ik vermoed, voormalig klooster. Ik werd er hartelijk ontvangen door seniora Enrica. Ik kan er gebruik maken van de keuken als ik het restaurant te duur vind. Er is dus in ieder geval wat te eten vannavond. Eind van de middag zouden nog 2 pelgrims hier komen overnachten. Het bleken fransen te zijn. Ze zijn bijna 3 weken na mij vertrokken vanuit Canterbury. Lopen 30-40 km per dag. Da's wel veel... en dan zijn ze nog met pensioen ook. Wel gezellig met ze gegeten in een bar/restaurant wat wel van prijzen weet. Het alternatief was immers wat spagetti zonder saus opwarmen in de keuken van het ostello. Seniora had ons al gewaarschuwd. Het regende de hele avond hard. Hopelijk is het morgen bij vertrek weer droog.

De blog kreeg ik gisteren niet verstuurd. Voor het eerst deze reis dat ik op een lokatie zit met onvoldoende bereik.