Ponte d'Arbia

Gisteravond kregen we een voedzame maaltijd en ook vanochtend stond er weer een prima ontbijt klaar. Hele aardige zusters waren het en ze hadden duidelijk plezier in hun werk. Deze keer ook goed geslapen, ondanks dat we met zeven personen in een kamer lagen. De stapelbedden waren heel gammel. Elke beweging zorgde ervoor dat de ander lag te schudden. Een week geleden waren de jaarlijkse paardenraces op het centrale plein van Siena. Aan deze wedstrijd doen alle wijken in de stad mee. Dit jaar had de wijk waar wij nu sliepen de wedstijd gewonnen. Alles was met vlaggen versierd en er werd nog volop gefeest in de straten. Er was een hoop trommelgeroffel toen we naar ons bed gingen, maar ook dat heeft me niet uit mijn slaap kunnen houden.

Via Porta Romana vanochtend de stad verlaten. De lucht was strak blauw. Ik had me voorgenomen om alleen te lopen vandaag en was ook snel weg. Vanaf de weg had ik nog lang zicht op Siena. De zon scheen mooi op de stad en daaromheen een oase van groen, cipressen en olijfbomen. Naarmate ik verder kwam werd het landschap kaler. Ik liep door burgo di Cuna, wat een oud versterkt klooster was. Je ziet helemaal voor je boe dit klooster ooit het enige orientatiepunt in dit gebied was, liggend op een heuvel met daaromheen kaal landschap. Buiten de poort van het klooster stond een klein kerkje, een San Jacopo e Cristofori kerk. Speciaal bedoeld voor de passerende pelgrims.

Na Cuna werd het alleen nog maar kaler. Dit gebied heet Crete Senesi en werd vroeger ook wel Desert d'Accone genoemd. Met de zon vol in het gezicht en geen enkele beschutting,  kon ik me goed voorstellen wat ze hiermee bedoelden. In het gebied wordt, dankzij irrigatie, tegenwoordig graan verbouwd. Nu de oogsttijd voorbij is ligt het land er weer kaal en verlaten bij.

In Ponte d'Arbia slaap ik vannacht in een 12 eeuws hospital, toen al een onderkomen voor pelgrims en tegenwoordig weer. Wederom een lokatie waar alleen om een gift gevraagd wordt. De slaapzak mag ik wederom tevoorschijn halen.