Santhia

Regen en behoorlijk fris... Dat is de beste samenvatting voor vanochtend. En de dag begon al niet lekker. Het was sabato en de seniora, verantwoordelijk voor het ontbijt, had zich verslapen of dacht dat er wel niemand zo gek zou zijn om op zaterdag en met dit weer om 7 uur op te staan. Buiten kon meteen de poncho aan. Eerst was het nog lichte regen, soms ook even droog, maar na een uur werd het een grijs gordijn van voortdurende neerslag. Na ruim 2 uur en doornat kwam ik het eerste barretje tegen en ben gelijk naar binnen gevlucht. Eerst maar een cappucino met iets lekkers erbij, om het moreel weer wat op te peppen.

Na de break werd het langzaam aan wat droger. Op een gegeven moment kon zelfs de poncho weer uit. Ik heb vervolgens stevig doorgelopen en om iets over 12 kwam ik bij het volgende dorpje. Het was tijd om te gaan lunchen. Gelukkig zag ik een bushokje en ik was nauwelijks gaan zitten of het begon weer te regenen. Vanuit het bushokje had ik nog zicht op de alpen die ik heb verlaten. De toppen, nog groen toen ik er langs kwam de afgelopen week, waren inmiddels allemaal weer wit.

Het regende behoorlijk tijdens de lunch. Het zicht op de bergen weer helemaal verdwenen achter de wolken. Tot twee keer toe ben ik in de verleiding gebracht om het er verder bij te laten zitten vandaag. Eerst stopte iemand bij het bushokje en bood mij een lift aan naar Santhia. Hij bleek zelf lid van de AIVF. Ik heb hem vriendelijk bedankt.  Even later stopte er een bus naar Santhia. Ook die heb ik maar laten schieten.

Na de lunch hield het op met regenen en heb ik het redelijk droog kunnen houden tot aan Santhia. Even voor 3 uur was ik er, ruim 33 km gelopen. In een cafe ben ik de sleutel gaan halen van het Ostello voor vrienden van de VF. Ik kan mijn slaapzak weer tevoorschijn halen. Het was trouwens - zeker met dit weer - een goede keuze om de alternatieve route te nemen. Hij was goed bewandelbaar en de route bleek goed aangegeven, met stickers van de AIVF.