Aulla

In het convent was nog een andere pelgrim, een italiaan. Ik zag hem al bij de mis en kwam hem vervolgens tegen bij de pizzeria. Hij is 1 september gestart bij de gr st Bernard en wil voor 1 oktober in Rome zijn, want hij heeft maar een maand vakantie. Hij heeft ook nog eens een handicap aan zijn voeten; die staan scheef. Als je hem ziet lopen, dan is het echt ongelofelijk wat hij hier presteert. En dan mopper ik over mijn achillespezen... diep respect! Hij heeft ook even voor mij mijn overnachting voor morgen geregeld; da's weer mooi makkelijk.

De route voor morgen is erg lang en er wordt ook van aangegeven dat hij moeilijk is. Niet hoog, maar wel veel steile klimmetjes. We zullen het wel beleven; van zo'n dag als gisteren krijg je het gevoel dat je alles aan kan.

De andere pelgrim hoorde ik om 6 uur weggaan. Voor mij een beetje vroeg; ik heb me nog even omgedraaid. Half 8 was ik weg en het begon al gelijk fout; ik miste een aanwijzing. Iets wat me later op de dag nog 2x is gebeurd. Het was een lastige route om te volgen. Ook om te lopen trouwens. De route volgde redelijk het dal, maar maakte telkens uitstapjes naar dorpjes een stukje de helling op. Hele stukken gingen ook door het bos. Daar waren de paden soms goed, maar vaker uitdagend om over te lopen. Door regen uitgesleten, losliggend puin, bomen die over het pad lagen, stevige klimmetjes en afdalingen om je benen bij te breken. Ik ben van alles tegengekomen vandaag. Het aangename van het bos was wel dat deze bescherming bood voor de zon. De wind was gaan liggen en het was behoorlijk warm.

Toen ik aankwam stond de teller op ruim 35 kilometer. Ik werd hartelijk welkom geheten door de plaatselijke parochie, bij een hele oude abdij (abbazia di San Caprasio). Van binnen mooi open gewerkt zodat je zicht krijgt op de onderliggende tombe. Delen zijn uit de 8e eeuw. Ik kon bijkomen met een kopje koffie en een stukje taart. Even verderop is er een bierfeest vanavond; een biertje daar heb ik wel verdiend.