Madonna della Bozzola

Ik zat in een kleine albergo in een klein steegje in het centrum van de stad. Zonder veel woorden kreeg Ik gisteren de sleutel en werd ik naar mijn kamer gebracht. Eerst naar boven, toen weer naar buiten, een stukje langs een galerij en daar was het. Ik had genoeg gelopen en besloten om hier ook te blijven eten. Beneden was er een bar en drie tafels. Bij de bar zaten een paar mannen aan de wijn. En aan een van de tafels zat een familie. Het was een drukte van jewelste en iedereen bemoeide zich met alles. Erg leuk om zo tussen de locals te zitten. Omdat ik hier door de rijstvelden loop, heb ik natuurlijk voor risotto gekozen en een lokaal wijntje.    

Reintje confronteerde me nog met een artikel waarin een priester zijn beklag deed over hoe pelgrims tegenwoordig lopen: met de smartphone en het fototoestel in de hand. Niet meer de ervaring eerst beleven, maar eerst vastleggen. Het spirituele gaat er zo van af. Ik ben het daar eigenlijk wel mee eens. Het is te gemakkelijk om even op een mailtje te reageren of een whatsapp te sturen. Of van een kerk snel even een foto te maken en dan later te kijken wat je daar had kunnen zien. Ik heb daarom besloten om alleen nog de blog bij te houden en verder niet meer te communiceren met de buitenwereld, als dat niet noodzakelijk is. TV's blijven uit en ik ga ook het nieuws via de app van de NOS niet meer volgen. Ik moet ook zeggen dat Italie zich hier meer voor leent dan eerder in Frankrijk en Zwitserland. Het pelgrimeren wordt hier veel intenser beleefd.

Ik zag op de kaart dat ik inmiddels Piemonte al weer verlaten heb en nu door Lombardije loop. Ik maak een behoorlijke bocht voor dat ik echt zuidwaarts ga. De route van vandaag is niet eenduidig. Mijn beide gidsen spreken elkaar tegen. Lopend door de rijstvelden is het moeilijk navigeren. Voor je het weet maakt een pad een bocht en loop je opeens een andere richting op. Veel alternatieven zijn er dan niet. Gisteren heb ik ook al mogen ervaren dat de route regelmatig afweek van de waypoints in mijn gps. Ik heb daarom besloten om vandaag niet de route op mijn gps te volgen, maar de bordjes in het veld. Dit bleek achteraf een goede keuze. De aanwijzingen waren helder en bij Rocentino kwamen beide routes weer bij elkaar.

Al vrij in het begin kwam ik twee bekenden tegen. Echt verbaast waren ze niet; ze hadden al zo'n vermoeden dat ik niet in Robbio zou blijven hangen. Na even bijgepraat te hebben gingen we allebei verder onze eigen weg. Het was broeierig weer en windstil; ideaal voor de muggen om me te belagen. En dat deden ze volop. Ik was blij dat ik me weer met deet had ingesmeerd en een shirt aan had met lange mouwen. Een paar kilometer voor Tromello ging het licht regenen; ik ben snel doorgelopen en heb een barretje gezocht om uit te rusten met een cappucino. Weer buiten kwamen M & B ook net aan. Zij waren op zoek naar een apotheek om iets tegen de muggen te kopen. Even later kwamen ze samen met een italiaan op me af lopen. Hij had een stempel voor ons. Wij liepen mee naar zijn "office" en kregen daar, naast de stempel, ook cake en cola. We kwamen er niet meer 1-2-3 weg en moesten  ook nog wachten toen hij de klokken moest gaan luiden. Daarna kon ik me van hem losmaken en mijn route vervolgen.

Einddoel van vandaag is het Santuario Madonna Della Bozzola, even buiten Garlasco. Het ligt iets buiten de route, maar het is een intrigerende plek, die ik wel wil zien. In 1465 heeft hier een bijzondere gebeurtenis plaatsgevonden. Een doof-stom meisje, Maria van 13 jaar, schuilde hier voor slecht weer in een nis met een fresco van de heilige maagd Maria. Opeens was er een fel licht en kreeg ze van de maagd Maria de opdracht om hier een heiligdom te stichten. Niet langer doof-stom keerde ze terug naar het dorp en voerde de opdracht uit. Sindsdien heette ze Maria Benedetta en heeft de rest van haar leven in een klooster vertoeft. Het bleek nog een heel actief pelgrimsoord te zijn. Behoorlijk veel mensen die even langsreden en naar binnen gingen. Binnen in de kerk een enorme Maria verering.

Volgens de gidsen had ik er kunnen blijven overnachten. Het liep iets anders. Men was daar aan het verbouwen, dus de overnachting daar ging niet door. Gelukkig vond ik in de buurt een alternatief.